DENAK DESBERDIN! DENAK BERDIN!

Zenbait aberek basoan eskola bat irekitzea erabaki zuten. Bildu ziren, zer diziplina edo zer gai irakatsiko zuten aukeratzeko.

Txoriak, temati, hegaz egiten irakastea eskatzen zuen. Arrainak igeriketa curriculumean sartzea nahi zuen. Katagorriak arboletatik gora igotzen irakastea funtsezkoa zela uste zuen. Untxiak lasterketa eskolako diziplina-programan sartzea gura zuen… Eta horrela ekin zuten animalia guztiek, oker zebiltzala ohartu gabe.

Iradokizun guztiak hartu ziren kontuan; iradokizun guztiak onartu ziren. Derrigorrezkoa zen animalia guztiek diziplina guztiak praktikatzea.

Biharamunean, ikasketa-programa gauzatzen hasi ziren.

Hasieran, untxiak primerako marka egin zuen lasterketan. Inork ez zuen egiten hark bezain arin. Baina hegaz egiten ikasten hasi zenean,… orduan bai gorriak!... Zuhaitz-adar baten gainean jarri zuten eta salto egin eta hegaz hasteko agindu zioten. Zuhaitz gainetik salto egin… eta kolpe ikaragarria hartu zuen. Hanka bi apurtu zituen. Ez zuen hegaz egiten ikasi … eta aurrerantzean ez zuen lehen bezala korrika egingo.

Txoriak primeran egiten zuen hegaz, baina lurra satorrek bezala zulatzera behartu zutenean, mokoa eta hegoak apurtu zituen. Ez zuen zulorik egin… eta denbora luzean egon zen hegaz egin ezinik.

Gauza berbera gertatu zitzaien arrainari, katagorriari eta txakurrari. Ezin izan zuten hegaz egin eta, gainera, denak zauriturik atera ziren esperientzia hartatik.

Azkenean, eskolak ateak itxi behar izan zituen. Eta badakizue zergatik? Animaliek denok zeharo desberdinak garela ulertu zutelako. Bakoitzak bere dohain, bertute eta trebetasunak ditu… eta bere ahuluneak. Jakina!