Estatu Batuetan, Esker Onezko Egunean, bazter auzo bateko maistra batek zerbaitengatik euren esker ona adierazteko marrazki bat egiteko eskatu zien ikasleei. Indioilarrak edo janariz eta apaingarriz betetako mahaiak marraztu zituzten gehienek, horrela ospatzen baita egun hori pobreenen artean.

Neskato batek, aldiz, esku bat marraztu zuen. Esku hura norena zen jakin nahi izan zuten ikaskide guztiek eta maistrak, eta Carolinarentzat zer esan nahi zuen: Jainkoaren eskua izango zen?, neskatoaren aitaren eskua?, pertsona boteretsu baten eskua?, Carolina hunkitu zuen eskale baten eskua?

Azkenik, neskatoak sekretua kontatu zuen: -“Zure eskua da, andereño, jolas-orduan askotan sentitu baitut zure eskua nire burua ferekatzen. Eta norbaitek maite ninduela sentitu dut”. Horixe izan zen maistra hark Esker Onezko Egunean jaso zuen oparirik ederrena.

“Zenbat eta esker on handiagoa sentitu,

orduan eta zoriontsuago izango zara,

eta orduan eta azkarrago aldatuko da zure bizitza”

(Rhonda Byrne)