O ser é vida e felicidade. Cando sénte‑la túa vida interior, cando te sentes medrar, cando cápta-la faísca creadora, cando te centras no amor, cando captas e compárte‑la vida cos demais, cando te abres á vida en xeral, camdo te adentras no misterio vital, entón enténde-lo que é a liberdade e o gozo de existir.

O que "é", sente, vibra, crea, crece, ama, vive. E vida en calidade. Crucifica o "ter". O ter é apego, endurecemento, idolatría. O ter préndete as cousas e deshumanízate. Pode que gañes vida en cantidade, pero pérdela en calidade.

O ter é un ídolo que esixe un culto de alto prezo a cambio de nada. En adiante, non terás ti as cousas, serán as cousas as que te teñan a ti. (Escravo! Crucifica a ansia de ter, a avareza, a cousificación da vida. Entón poderás ser, e poderás ter cousas, pero redimidas, como medio, non como fin, e serás libre.

Din que é bo darse unha volta polo Corte Inglés, para decatarte das cousas que non necesitas para ser feliz. Porque feliz non é o que máis ten, senón o que menos necesita.