A vida, a felicidade e a realización do home están no amar, no sentir, e no compadecer, no compartir e no vivir Acon e para@ os demais. O noso vivir é convivir e comunicarse. Con isto facemos presente a Deus, sacramentalizándoo na nosa vida.

O home defínese máis coma un animal que ama que coma un animal que pensa. Vivir en solidariedade é calidade de vida, porque o outro é para ti complemento, estímulo, fonte da túa propia personalidade.

Crucifica o egoísmo e o individualismo. Rompe esa tendencia a encerrarte en ti mesmo. Crucufica o narcisismo, que te converte nun ser infantil e estúpido, e o individualismo que te converte nun ser odioso e receoso.

O egoísmo insolidario é tamén inxusto, por non ofrecer ós demais o que teñen dereito a recibir de ti. Debes comparti‑los teus bens e os teus alentos, que para iso se che deron.

Convértete desa cómoda postura egocéntrica e insolidaria. Sal do teu refuxio e ponte en camiño, cos ollos, as mans e o corazón ben abertos; axiña atoparás compañeiros de viaxe e homes tirados nunha fochanca; non péche-los ollos e pases de longo; achégate, compadécete, solidarízate. Aprende a ledicia de compartir.