Tódalas épocas tiveron as súas cousas boas e as súas miserias.

Francia, S.XVII. Reinado do Rei Sol. Esplendor entre os ricos e miseria entre os pobres. En definitiva, un mundo triste.

Pero existe aínda unha tristeza maior: a incultura: o abandono máis completo dos nenos e mozos das clases baixas: artesáns e campesiños.

Incultura que se traduce na imposibilidade de saír desa situación: nacían pobres e non tiñan outra solución que resignarse a seguir séndoo.

Neste ambiente, nace e vive Xoan B. de La Salle. Pertence á nobreza; a súa fortuna permítelle o ritmo social dos acomodados. Nunca pensou dedicarse á ensinanza; a súa soa idea dáballe medo.

Pero foi un home aberto a Deus, e Deus, de maneira suave, a través dos acontecementos, algúns casuais, vaino conducir. El déixase levar pouco a pouco... É a resposta a unha necesidade, á realidade que observa ó seu redor.