Ó mesmo tempo que o anxo Gabriel anunciou a María a encarnación do Fillo de Deus, deulle a noticia de que a súa curmá Isabel esperaba o nacemento do que ía se-lo Precursor do Mesías. María, chea de gracia e animada polo Espírito Santo, partiu de contado para visitala. Entrando María na casa, saudou a Isabel. Esta, chea do Espírito Santo, exclamou: "Bendita ti entre as mulleres e bendito o froito do teu ventre. Pois ó que chegou o teu saúdo ós meus oídos, brincou de alegría a criatura no meu ventre. (Ditosa ti que criches que se cumpriría canto che anunciaron de parte do Señor".  (Lc 1, 26...)

María respondeu entón con palabras de humildade, pois é Deus quen obra estas marabillas de salvación. El elixe os pequenos e, polo seu medio, salva o seu pobo e transforma o mundo. É o que nos di no canto do "Magníficat".

Aprendamos de María, da súa sensibilidade ante a necesidade do próximo, comezando polos máis achegados: familiares, amigos, compañeiros. A visita de María é un exemplo para as nosas visitas, para que as fagamos con sentido de servicio e adiantarnos a quen poida precisar de nós. " O amigo verdadeiro ha de ser como o sangue, que acode logo á ferida, sen esperar a que o chamen.