Nós, que nos chamamos cristiáns, cremos ser bos seguidores de Xesús; pero, se nos paramos a pensar un pouco en serio, enseguida nos dámos conta que iso de amar aos outros, perdoalos, non insultar, non vingarnos, axudar... cústanos bastante.

          La Salle, que nacera nunha familia cristiá e estudara para sacerdote, tamén se cría bo seguidor de Xesús; axudaba aos pobres, daba esmola, era esixente consigo mesmo e tamén cos demais.

          Dádevos conta das palabras que lle dirixía aos primeiros mestres: “homes de pouca fe, que pouca confianza tedes en Deus. Se crésedes máis nel, saberiades que El nunca falla.”

          Pero os mestres dinlle que é moi fácil ser seguidor de Xesús e ter confianza en Deus cando se ten moito diñeiro.

          É neste momento cando Xoán Bautista se decata de que o seguimento de Xesús e a confianza en Deus lle esixen moito máis. Esíxenlle dedicarse aos máis pobres e necesitados, do mesmo xeito que o fixo Xesús, e pór toda a súa confianza en Deus sen ter as costas cubertas.