Cando o Señor nos reúna para avaliar as nosas vidas, diranos:

            . Eu era novo no grupo, e vós non me acollestes.

            . Eu era tímido, e vós rístesvos de min.

            . Eu necesitaba que me botasen unha man, e vós fostes de paseo.

            . Eu quería dicir o que pensaba, e vós non me quixestes escoitar.

            . Eu ía facer un disparate, e vós non vos atrevestes a dicirme que estaba enganado.

            Porque como dixo Xesús:

            O que lles fagades a un destes meus irmáns, estádesmo facendo a min.   

            Como compañeiros da clase que somos, e máis sendo cristiáns, non podemos desentendermos uns dos outros. Imos no mesmo barco, que cheguemos a bo porto depende de todos.

            Se só nos "aguantamos" uns aos outros, a travesía será difícil. Temos que aceptarnos e axudarnos mutuamente todo o que poidamos. Buscar o ben uns dos outros é o que Xesús nos pide.