Había unha vez un pobre leñador que regresaba á súa casa despois dunha xornada de
duro traballo. Ao cruzar unha pequena ponte sobre o río, caeulle a machada á auga.
Entón empezó a lamentarse tristemente:
‐Como gañarei o sustento agora que non teño machada? Ao instante, oh marabilla!,
unha bela fada aparecía sobre as augas e díxolle ao leñador: ‐espera, bo home, traerei a
túa machada. Afundiuse na corrente e pouco despois reapareceu cunha machada de ouro
entre as mans. O leñador díxolle que aquela non era a súa.
Por segunda vez se somerxeuse a fada, para reaparecer despois con outra machada de
prata.
‐Tampouco é a miña ‐dixo aflixido o leñador. Por terceira vez a fada buscou baixo a
auga. Ao reaparecer, levaba nas súas mans unha machada de ferro.
‐Oh, grazas, grazas! Esa é a miña!
‐Pero, pola túa honradez, eu regáloche as outras dúas.